Jak zmieniły się nauczanie i uczenie się w ostatnich latach i jaki wpływ miało to na przestrzenie, w których odbywa się nauczanie i uczenie się (pomieszczenia do spotkań w małych grupach, sale lekcyjne, auly, sale praktyczne i laboratoria itp.)?
Pandemia przyspieszyła wdrażanie technologii w szkolnictwie wyższym. Tempo wprowadzania technologii w salach wykładowych, salach seminaryjnych, ogólnych przestrzeniach dydaktycznych oraz mniejszych pomieszczeniach do spotkań szybko wzrosło w związku z koniecznością prowadzenia wykładów zdalnych i hybrydowych. Obecnie technologia ta jest wykorzystywana i wdrażana na potrzeby wykładów stacjonarnych, a jednocześnie jest przygotowana na przyszłość na wypadek konieczności stosowania modelu hybrydowego. Większość przestrzeni jest obecnie wyposażona w sprzęt do wideokonferencji, taki jak mikrofony, kamery i interaktywne wyświetlacze.
Jakie są obecnie główne wymagania technologiczne dotyczące przestrzeni dydaktycznych i w jaki sposób są one zazwyczaj spełniane?
Pomieszczenia dydaktyczne muszą być elastyczne. Muszą być odpowiednio skonfigurowane do prowadzenia zajęć stacjonarnych i hybrydowych oraz do organizowania spotkań. Większość uczelni tworzy pokoje Microsoft Teams, aby umożliwić szybkie rozpoczynanie spotkań i dołączanie do nich.
Jakie są najnowsze koncepcje dotyczące najlepszych sposobów wspierania nauczania odwróconego (kierowanego przez studentów) oraz mieszanego (stacjonarnego i zdalnego)?
Mniejsze przestrzenie do współpracy, przeznaczone dla 4–6 osób, wyposażone w ekran umieszczony na końcu stołu lub w kabinie, sprzyjają wspólnym sesjom studenckim. Uczestnicy mogą udostępniać treści z własnych urządzeń i skutecznie współpracować. Rozwiązanie to można również skalować do większych przestrzeni dzięki technologii obsługującej model BYOD (Bring Your Own Device – „przynieś własne urządzenie”).
Czy istnieją jakieś nowe, specjalistyczne lub nietypowe rozwiązania (o których instytucje edukacyjne mogą nie wiedzieć), które mogłyby poprawić jakość przestrzeni edukacyjnych i doświadczenia edukacyjnego?
X
Czy różne zainteresowane strony (profesorowie/nauczyciele, studenci, technicy audiowizualni itp.) mają bardzo różne wymagania i w jaki sposób instytucje mogą je pogodzić, aby ich przestrzenie edukacyjne zapewniały wszystkim najlepsze doświadczenia i wyniki?
Tak, i często się z tym spotykam. Wymagania zespołów akademickich oraz zespołów IT/sieciowych są różne i należy znaleźć równowagę między usprawnianiem nauczania i uczenia się za pomocą technologii a zapewnieniem bezpieczeństwa i możliwości zarządzania przez zespoły IT.
Czy istnieje duża różnica między przestrzeniami edukacyjnymi w szkołach (dla uczniów w wieku 5–18 lat) a w szkolnictwie wyższym (dla osób powyżej 18 roku życia)? Czego te dwa sektory mogą się od siebie nauczyć?
Tak, przestrzenie uniwersyteckie są wielofunkcyjne i wykorzystywane na wiele sposobów przez wiele różnych osób, zarówno pracowników, jak i studentów. Wykłady odbywają się w różnych miejscach na terenie kampusu, podczas gdy nauczyciel w szkole pozostaje w tej samej sali lekcyjnej przez cały rok, dzięki czemu może dostosować zajęcia do potrzeb uczniów. Przestrzeń dydaktyczna na uniwersytecie musi być łatwa w obsłudze dla wielu różnych osób o zróżnicowanych umiejętnościach.
Czy lepiej jest ujednolicić przestrzenie edukacyjne w całej organizacji, czy też projektować każdą z nich indywidualnie? Jakie są zalety i wady podejścia „jedno rozwiązanie dla wszystkich” w porównaniu z podejściem dostosowanym do indywidualnych potrzeb, a także masowego wdrażania w porównaniu z rozwiązaniami jednorazowymi? Podobnie, czy lepiej jest ujednolicić wybór, ograniczając się do niewielkiej liczby produktów i marek, czy też przyjąć podejście oparte na wyborze najlepszych w swojej klasie rozwiązań?
Uczelnie stosują głównie standaryzację sprzętu i dostosowują skalę w zależności od wymagań danej sali. Nie ma jednego uniwersalnego rozwiązania, ale istnieje standard, który uczelnie przyjmują, aby ułatwić zarządzanie i wsparcie techniczne. Uważam, że uczelnie stosują połączenie indywidualnych projektów i sprzętu dostosowanego do potrzeb oraz ogólnego podejścia w przypadku standardowych przestrzeni dydaktycznych.
Instytucje edukacyjne zazwyczaj dysponują niewielkimi zespołami technicznymi ds. sprzętu audiowizualnego. Jak zatem zaprojektować przestrzenie dydaktyczne, aby zminimalizować zapotrzebowanie na wsparcie techniczne i konserwację?
Jak wspomniano powyżej, przestrzenie muszą być wyposażone w sprzęt odpowiedni do przeznaczenia danej sali, ale jednocześnie wystarczająco elastyczny, aby można go było wdrożyć w wielu lokalizacjach.
Z jakimi innymi problemami i wyzwaniami borykają się instytucje edukacyjne podczas wyposażania przestrzeni dydaktycznych (o ile nie zostały one omówione powyżej) i jak najlepiej sobie z nimi radzić: na etapie koncepcji i projektowania, podczas wdrażania oraz po wdrożeniu?
Szkolenia dla kadry akademickiej po zakończeniu instalacji, pozwalające użytkownikom zapoznać się z technologią i sposobem jej obsługi.
Gdzie leży prawdziwa innowacyjność w przestrzeniach edukacyjnych, co jest nowego i jakie są aktualne oraz przyszłe gorące tematy (o ile nie zostały już omówione)?
Wykorzystanie interaktywnych wyświetlaczy, skuteczna współpraca zarówno w sali, jak i zdalnie. Cyber Essentials, MTR, BYOD.
Aby porozmawiać z naszym zespołem specjalistów ds. FEHE, umów się na prezentację tutaj.
Jeśli natomiast chcesz obejrzeć prezentację naszego ekosystemu cyfrowego, możesz to zrobić tutaj.
